Door verder te klikken op onze website, accepteert u cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee verzamelen we persoonsgegevens en volgen wij uw internetgedrag. Klik op de knop meer informatie voor onze privacy statement.

 
 
 
 

Aan alle belangstellenden voor de Gemeentereis naar Israël en Jordanië 

Via dit artikel en een groepsmail informeren wij u over het kortgeleden genomen besluit over de gemeentereis naar Israël en Jordanië. 

De sluitingsdatum van inschrijving voor de Gemeentereis naar Israël en Jordanië nadert met rasse schreden.

Echter, van meerdere zijden hebben wij het signaal gekregen dat de kosten van de reis een belemmering vormen om er aan deel te nemen.

Om hieraan tegemoet te komen hebben wij overleg gevoerd met reisorganisator ‘Isropa’ en gevraagd de prijs van de reis onder de € 2000 te brengen maar wel de in de flyer genoemde hoogtepunten van beide landen te behouden. Hierdoor zullen andere vluchten aangeboden worden en zal de reis mogelijk korter duren.

Een ander gevolg van deze aanpassing is dat de datum van de reis wordt verplaatst naar maart - begin april 2020.

Zodra er meer informatie beschikbaar is zullen wij u hiervan op de hoogte brengen. 

Met vriendelijke groet,

namens Jantje Reisidee 

Jan van Vembde, tel 035-525 48 19 en 06-5518 2065
Tjeerd Hoekstra, tel. 035-531 3430 en 06-2366 0800

Voor de hand liggend zou zijn, dat de toga het symbool is van een geleerd iemand; predikanten vallen van oudsher immers in het rijtje waar ook rechters en hoogleraren in thuishoren. In het oude Rome droegen hoogwaardigheidsbekleders al een toga, waarmee zij autoriteit en waardigheid uitstraalden. 

Toch is het ambtsgewaad van de predikant door de eeuwen heen onderhevig geweest aan mode en tijdsgeest: Calvijn vond bijvoorbeeld dat een toga de predikant te veel boven de medegelovigen plaatste, en gaf de voorkeur aan een net pak. Luther was wel voorstander van oude (en zelfs ronduit ouderwetse) ambtsgewaden. Maar toen de overheid medio 19e eeuw bepaalde, dat die niet meer buiten de kerkdeuren mochten worden gedragen (???), vreesde de hervormde synode dat predikanten in hun alledaagse (moderne ?) kloffie op huisbezoek zouden gaan. Daarom werd de toga geïntroduceerd als „keurig kleed‟, maar niet als verplicht ambtsgewaad. 

Er zijn kerkscheuringen geweest vanwege de discussie of een predikant nu wel of niet in toga moet voorgaan: is het verheven en oubollig, of staat het juist statig en geleerd? Moet de scheiding tussen voorganger en gemeente worden uitvergroot of juist zo klein mogelijk zijn? Binnen onze gemeente verschillen de meningen, en ook onder onze (gast-) voorgangers is dat het geval. Een interessante discussie – of een afleiding van wat werkelijk telt?

Mieke Bleys

Dit getijdenboek is gemaakt in Enkhuizen en de tekst is in het Nederlands in de vertaling van Geert Grote. Deze miniatuur staat aan het begin van de Getijden van de Heilige Geest:
Hier beghinnen die heilighe gheest ghetiden.
(Getijden zijn de gebeden die op bepaalde tijden gebeden of gezongen worden.)

In het koor van een middeleeuwse kathedraal laat de duif, symbool van de Heilige Geest, haar gouden stralen in een rode gloed dalen op de hoofden van Maria en de apostelen. Hoewel Lucas in Handelingen 2 niet vertelt dat Maria bij de apostelen was toen de Heilige Geest neer daalde, is zij op vrijwel alle middeleeuwse miniaturen van de uitstorting van de Heilige Geest afgebeeld.

Drie van de apostelen hebben een boek op hun schoot. De twee op de voorgrond zijn Petrus (rechts) en Johannes (links).

Henk Aertsen

Bron afbeelding: Oxford, Bodleian Library, MS Buchanan f.1, fol.176v Getijdenboek gemaakt in Enkhuizen omstreeks 1480

Mag ik mij even aan u voorstellen.
Ik ben Rob Hoogendoorn, de nieuwe koster van dit prachtige oude kerkje in Blaricum.

Met sommigen van u heb ik al het genoegen gehad even een praatje te makenen met wie dit nog niet is gebeurd, spreek mij gerust aan want ik maak graag kennis met u.
Voorlopig zullen mijn werkzaamheden ondersteund worden door Harry van Schaik wat natuurlijk reuze gezellig is maar ook nuttig want het heeft vanzelf enige inwerktijd nodig om zijn jarenlange ervaring aan mij over te dragen.
Ook ben ik blij met de hulpkosters en alle andere vrijwilligers die er medezorg voor dragen dat alles op rolletjes loopt en blijft verlopen.
Van oorsprong kom ik, als jongste van drie jongens, uit Hilversum en heb ik een mooie carrière in de financiële dienstverlening achter mij liggen. Vervroegd met pensioen gegaan en dan toch zoekende naar een rol in de samenleving en een plek waar ik mijn energie, organisatievermogen en enthousiasme kwijt kan.

En hoe leuk was het dat ik benaderd werd voor de functie van koster in de Dorpskerk in Blaricum. Ik heb meteen Harry gebeld want wat wil het geval, Harry is mijn zwager dus dat was een bizar toeval, met aan hem de vraag of deze vacature wel klopte.
Alles klopte wel degelijk en na gesprekken met het bestuur werd ik steeds enthousiaster voor deze functie en zie hier het resultaat.

Ik ben met Marijke, mijn vrouw, en tevens jongste zus van Harry, woonachtig in Laren waar wij het gevoel hebben in een paradijsje te wonen. Wij zijn beiden namelijk gek op tuinieren en genieten elke dag van wat de natuur ons nu weer laat zien en bijna dagelijks zijn wij in deze tuin werkzaam hetgeen wij heerlijk vinden.

Ook ben ik, naast het kosterschap, vorig jaar mijn eigen onderneming “Eigen Woning Beheer het Gooi” gestart. Wij zorgen voor woningen tijdens de afwezigheid van de bewoners. Onder andere bij vakantie, overwinteren, zakenreis of bijv. verblijf in het ziekenhuis of revalidatie.
Ik ben vader van een volwassen zoon en dochter, was vroeger een fanatiek tennisser op hoog niveau, maar speel nu graag een partijtje golf en wandel of fiets graag met de hond een stukje over de hei.

Zo, u weet nu ietsjes meer van mij en hopelijk heb ik het laatste stukje drempel bij u weggenomen om mij aan te spreken met vragen aangaande de kerk. Deze kerk is er voor u, voor de kerkdiensten, de trouwerijen en de begrafenissen maar ook tijdens de evenementen welke er georganiseerd worden. En graag, en met enthousiasme, zal ik mijn taak als koster uitvoeren om al deze dagen en gebeurtenissen vlekkeloos te laten verlopen.

Tot snel en met vriendelijke groet,
Rob Hoogendoorn

Het is alweer jaren geleden dat wij als gemeente, samen met leden van de RK-parochie St. Vitus, op reis gingen naar Israël en Jordanië. Onder de naam JanTje Reis Idee, hebben Jan van Vembde en Tjeerd Hoekstra, zo'n reis nu weer opgezet. 8 Inhoudelijk wordt de reis verzorgd door reisbureau Isropa uit Bergen. Vele in de Bijbel genoemde plaatsen in Israël en Jordanië worden bezocht en natuur en cultuur krijgen ook aandacht. 

Op vrijdag 24 mei hadden we een informatieavond in de Consistorie. Een vertegenwoordiger van Isropa heeft de reis toegelicht. U kunt hier de pdf met de hele offerte downloaden. Ook kunt u hier de aanmeldingsformulieren downloaden.

Lees ook:

In het kosterloze tijdperk vervult, sinds het vertrek van Ron Flens, Harry van Schaik elke zaterdag en zondag de taak van koster. Daarnaast vervult hij die taak ook bij rouw- en trouwdiensten in onze Dorpskerk.

Om hem in staat te stellen af en toe een vrije zaterdag en zondag te hebben is er een groepje gemeenteleden bereid gevonden zijn taak zo nu en dan over te nemen. Eerst lopen ze met Harry mee om het vak te leren, daarna kunnen ze de taak zelfstandig uitvoeren in de verwachting dat die taak een tijdelijk karakter heeft. Na het aanstellen van een nieuwe koster heft de groep zich op. Ter informatie een foto van de “kosters in opleiding” rondom Harry.

VRAAG & ANTWOORD:
(door Mieke Bleys en Henk Aertsen)

Vorige maand ging het over de haan op de kerktoren, nu het symbool dat zich onder de voeten van diezelfde haan bevindt: een kruis. Een oplettende kerkganger wees mij op het bestaan ervan, dacht dat het een Hugenotenkruis was en vroeg zich af wat zo’n kruis daar te zoeken heeft. Vanaf de grond gezien zou je inderdaad denken dat het een Hugenotenkruis is, maar als je er met je camera of smartphone op inzoomt, zie je dat de vorm toch anders is en dat het geen Hugenotenkruis kan zijn.

Wat is het dan wel? Het boekje van Ds. Bert Berkhof Een toren in de tijd geeft geen uitsluitsel. Ook navraag bij de burgerlijke gemeente van Blaricum (eigenaar van de toren) en de Historische Kring levert vooralsnog niets op. Weet u er meer van, laat het ons weten!

Het Hugenotenkruis was eens het kenteken van de Franse protestanten, de Hugenoten, en was vermoedelijk ontworpen door een Franse edelsmid kort na het herroepen in 1685 van het Edict van Nantes dat de Franse protestanten godsdienstvrijheid had gegeven. Omdat het een kruis is vol symboliek, zullen we het hier nader beschouwen.

Het centrum wordt gevormd door vier vlammen in de vorm van een Maltezerkruis, verbonden door een kroon, waarvan velen menen dat het de doornenkroon van Jezus voorstelt. In de oorspronkelijke versie werd die cirkel gevormd door vier Franse lelies, wat zou kunnen wijzen op de trouw en loyaliteit van de hugenoten aan hun land en hun koning. In de latere versie zijn de lelies vervangen door vier harten, verwijzingen naar de liefde, voor elkaar, voor God (Joh. 13: 34 –“Hebt elkander lief”). Op de spitsen van het kruis bevinden zich acht parels. De parel is het symbool van de zuiverheid en het getal acht zou duiden op de acht categorieën van mensen die Jezus noemt in de zaligsprekingen in de Bergrede (Matteüs 5:3-10 – de nederigen van hart, de zachtmoedigen, de treurenden, zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, de barmhartigen, de zuiveren van hart, de stichters en zij die vervolging lijden omwille van de gerechtigheid). Onder aan het kruis hangt een duif, symbool van de Heilige Geest.

Het Hugenotenkruis was vanaf het begin een groot succes, want het gaf de protestantse gelovigen een kruis te dragen dat anders was dan het katholieke symbool. Tegenwoordig is het een algemeen protestants symbool.

Met dank aan Alfred C. Bronswijk, Christelijke symbolen van A tot Z.
Uitg. Boekencentrum, 2006.

Onlangs heeft Elly Recourt laten weten,dat zij haar functie als voorzitter van de Bloemencommissie gaat beëindigen.
Na vele jaren stopt zij met haar activiteiten. Wij zijn haar veel dank verschuldigd en zullen met de Bloemendames afscheid van haar nemen en haar werkzaamheden zo goed mogelijk voortzetten. Ook de gezamenlijke uitstapjes waren altijd heel gezellig.

Wij danken haar zeer voor de prettige samenwerking.
Jeanne, Ge, Tobi, Bea, Mia, Ria, Diesje, Aly

WAAROM STAAT ER EEN HAAN BOVEN OP ONZE KERKTOREN?

Als kind was het voor mij duidelijk: de haan op de kerktoren had te maken met de klok, die er vlak onder hing. De haan verwelkomt telkens weer de nieuwe
dag. Bovendien kan zijn grote waaierende staart mooi dienst doen als windvaantje. Later bedacht ik me, dat de Christenen er misschien op deze manier
ook wel aan worden herinnerd, hoe Petrus Jezus tot drie keer toe heeft verraden.
Een dagelijkse les om vooral niet te hoog van de toren te blazen. Na wat onderzoek, blijkt de haan een sterk symbolisch karakter te hebben, want naast bovengenoemde verklaringen voor de prominente positie van de haan op onze kerktoren(s), zijn er nog een aantal. Op zich verrassend, want zo sterk en
groot en machtig is de haan nou ook weer niet, al kraait ‘ie altijd koning.
Toch passen zijn eigenschappen goed bij de kerk. Kijk maar:
 de haan maakt ons vroeg in de morgen wakker met zijn gekraai. Dat maakt hem de heraut van het licht. Hij kondigt de nieuwe morgen aan,
een nieuw begin (Pasen). Tevens symboliseert die ‘wekfunctie’ de christelijke plicht tot waakzaamheid, met het oog op de wederkomst van Christus (Mat. 25:13).
 de haan keert zijn kop in de richting van de wind, en staat daardoor altijd vol in de (tegen)wind. De (tegen)wind staat symbool voor de vijandelijke machten die het christendom aanvallen. De haan wijst die gevaren aan, ziet ze onder ogen en keert zich er tegen. Zo is de haan het symbool van allen die de kerk en het christelijk geloof verdedigen.

Nu u dit weet, ziet u wellicht op onze toren voortaan niet meer een goudhaantje, maar een dappere strijder tegen het kwaad!

Het College van Kerkrentmeester heeft, in de hoop het nooit nodig te hebben, een volautomatische AED aangeschaft.
Naast aanschaf van het apparaat is er een groep gemeenteleden gevormd, met wie onder deskundige leiding is geoefend in het bedienen van het de AED en het reanimeren. Op de foto krijgt u een indruk van deze training.