Door verder te klikken op onze website, accepteert u cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee verzamelen we persoonsgegevens en volgen wij uw internetgedrag. Klik op de knop meer informatie voor onze privacy statement.

 
 
 
 

Voor het dagelijkse leven rond Corona-tijd heeft de Kerkenraad een CRISISTEAM samengesteld uit Annette, voorzitter Kerkenraad; Ds. Arie de Boer, pastoraal werker en Mieke, voorzitter Ouderlingen.

Heeft u behoefte aan een pastoraal gesprek met ds. Arie de Boer; vragen over wat het virus met u doet; heeft u boodschappen nodig en durft u zelf de deur niet uit óf heeft u een hond die uitgelaten moet worden, of een andere vraag ?

Belt u eenvoudig met een van de crisisteamleden en zij zorgen dat u teruggebeld wordt door de juiste persoon. Zij zijn er voor u!

Annette Horsman, voorzitter kerkenraad
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. tel. 06-41 32 46 16

Ds Arie de Boer, pastoraal begeleider
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.           tel. 06-23 10 92 42

Mieke Bleys, voorzitter consistorie
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.                 tel. 06-50 44 90 91

Natuurlijk houden we via diverse kanalen contact met deze en gene:

-             via het kerkblad Onderweg
-             via de diverse groeps-apps
-             via onze wekelijkse nieuwsbrieven (1) 21 maart;
              (2) 28 maart; (3) 3 april; (4) 10 april; (5) 17 april;
              (6) 24 april; (7) 1 mei; (8) 8 mei; (9) 15 mei;
              (10) 22 mei; (11) 31 mei; (12) 5 juni; (13) 12 juni;
              (14) 21 juni en de laatste (15) van 27 juni.
Nieuwsbrief nr. 15 was de laatste. Na deze geen nieuwe Nieuwsbrieven meer.
Gedacht wordt aan het opzetten van een nieuw op te zetten "Periodieke Nieuwsbrief". 

Het nieuws dat we als kerk voorzichtig open mochten, werd door menigeen begroet met gejuich door de telefoon.
En gejuich steeg ongetwijfeld ook op toen Anne, Stijn en Kees eindelijk het bericht kregen dat ze officieel geslaagd waren voor het middelbare schoolexamen. Ze kunnen nu aan iets nieuws gaan denken. Gefeliciteerd! Voor achtste-groepers begint na de zomervakantie ook een nieuwe fase, spannend!

We leven mee met leden van onze gemeente die het moeilijk hebben: door een val met een elektrische fiets, een ondergane operatie, een ernstige infectie of ziekte, en met hen die in spanning wachten op de uitslag van een onderzoek. Weet dat er voor u gebeden wordt, om kracht om te dragen wat u overkomt en voor een snel herstel.

Zoals Jezus ons voorleefde, mogen wij elkaar omringen met aandacht en liefde. Omringen is ‘er zijn’, een kring om iemand heen vormen. Dat is best belangrijk, want je kunt verdoofd zijn als verdriet je overkomt. Gemis van een geliefde, een kind of een vriendin die plotseling overlijdt. Dan is het moeilijk om op koers te blijven. Een aantal gemeenteleden heeft samen met ds. Arie de Boer een gebedskring gevormd, die elke dinsdagmorgen (niet meer op woensdag!) van 10-11 uur bijeenkomt in de kerk. Ze bidden voor voorgangers, gemeenteleden en kerkenraad, dat God ons richting geeft bij moeilijke beslissingen en ons omringt bij de activiteiten die we met elkaar bedenken en uitvoeren. Heeft u deze zomer behoefte aan een gesprek, belt u dan gerust met een van de ouderlingen of met ds. Arie de Boer, 030-236 9886.

Noteert u ook alvast 20 september in uw agenda? Dan is onze startzondag! Een werkgroep zal die gaan voorbereiden.
Enkele Bijbelteksten met gedachten om op koers te blijven: Spreuken 2: 1-9; Lucas 9: 23; Lucas 9: 57-62; Kolossenzen 2: 6-8. Laten we contact houden!

Namens het consistorie wens ik u een gezegende zomer toe.

Anne-Marie de Fouw

-     Vanuit een lege Ontmoetingskerk (Laren/PGLE) verzorgt ds. Job de Bruijn op de komende zondagochtenden (10.00 uur) een meditatief moment, met stilte, gebed, overdenking, muziek en gebeden. U kunt via de Kerkomroep afstemmen op de Onmoetingskerk:

https://www.kerkomroep.nl/#/kerken/21739 of via de Kerkomroep App.
Op de home-page van PGLE, is hierover meer informatie te vinden.

-       De Nieuwsbrieven van de Dorpskerk Blaricum kunt u lezen door die aan te klikken: (1) 21 maart; (2) 28 maart; (3) 3 april; (4) 10 april; (5) 17 april; (6) 24 april; (7) 1 mei; (8) 8 mei; (9) 15 mei

 Met school... meer toekomst

De interkerkelijke 40-dagenaktie Laren-Blaricum-Eemnes voert al meer dan 40 
jaar tijdens de 40-dagentijd actie binnen de BEL-gemeenten. Met uw steun zijn er vele mooie projecten in de derde wereld gerealiseerd.

Voor 2020 vragen wij uw steun voor de realisatie van een nieuw aardbevingsbestendig schoolgebouw in Nepal onder het motto: Met school... meer toekomst.

Zoals afgelopen jaar al gemeld, zijn wij in contact gekomen met de eind 2018 opgerichte stichting Ton Memorial School Sailung. Deze stichting draagt de naam van de in 2018 in Nepal overleden Ton van den Brink uit Laren. Ton heeft zich de jaren daarvoor ingezet voor verbetering van het onderwijs in Sailung. Sailung ligt in het oosten van Nepal, aan de voet van het Himalaya-gebergte. Over het algemeen is het leven hier redelijk goed door de landbouw, veeteelt en bosbouw die hier mogelijk zijn. Het onderwijs is echter van een zeer laag niveau. De ongeletterdheid is groot en veel kinderen krijgen geen onderwijs. De contactpersoon van Ton in Sailung, Krishna Shresta, heeft zelf door sponsoring in Kathmandu kunnen studeren. Na het behalen van zijn Master Sociale Wetenschappen is hij naar zijn geboortedorp Sailung teruggekeerd, om samen met zijn vrouw Shanti een schooltje te starten. Eerst aan huis en later in een eenvoudig schoolgebouwtje, wat deels mogelijk werd gemaakt door de fondsenwerving van Ton vanuit Nederland en deels met lokale ondersteuning.

Dit schoolgebouwtje telt slechts 4 “lokalen”, waardoor het aantal leerlingen wordt beperkt tot 47. De vraag naar goed onderwijs in de regio is echter groot. Het schooltje is opgebouwd uit boomstammen en golfplaten. De vloer bestaat uit aangestampte kleigrond, er zijn geen ramen en de wind waait er door de spleten. Het sanitair bestaat uit een gammel bouwwerkje met daarin 2 kinder-hurktoiletjes die afvoeren naar een achter het gebouwtje gegraven gat. In de winter is het enorm koud en de sneeuw waait er naar binnen, in de zomer daarentegen is het er heel heet. Er is behoefte aan meer lokalen, beter sanitair, een keukentje, meer leraren en een lerarenverblijf. Dit laatste in verband met de afstand tot en de moeizame reis van en naar de stad. Er is al heel wat voorwerk verzet het afgelopen jaar. De door de lokale autoriteiten beschikbaar gestelde grond is geëgaliseerd en de bouwtekeningen zijn klaar. Het afgelopen najaar heeft een vrijwilliger van de stichting, de uit Blaricum afkomstige Jan Post, de bouwlocatie bezocht en onder meer bij een drietal bouwbedrijven in Kathmandu offertes aangevraagd. Citaat van Jan: “Ik heb zeer veel gereisd maar dit was wel de meest enerverende trip ooit.”

Verder willen wij ook graag het lopende project van Pater van Wegen steunen: Zonnepanelen voor het “Koshuis” en de school in Friersdale om zo minder afhankelijk te zijn van de stroomvoorziening, die in Zuid-Afrika vaak (eigenlijk bijna dagelijks) uitvalt. Daarnaast rekent de Stichting Caring Unites in Nepal nog op ons voor het schoolgeld voor twee leerlingen, de zoontjes van moeder Samitha Bhujel, die door de aardbeving haar man heeft verloren.

Als werkgroep van de 40-dagenaktie kiezen wij de projecten altijd zeer zorgvuldig uit. We gaan daadwerkelijk met de stichtingen in gesprek en zien er scherp op toe dat al het ingezamelde geld goed wordt besteed. De stichtingen worden alle  door mensen, vaak (met bindingen) hier uit de regio, die zich geheel belangeloos inzetten voor hun project. Met als enige doel kansarme kinderen, vrouwen en gemeenschappen een kansrijke toekomst te bieden. Dit kan evenwel alleen met uw financiële bijdrage. Helpt u ons hen te helpen?

Wegens het terugtreden van Piet Oldenziel uit de kerkenraad is onze waarnemend voorzitter Annette Horsman door de kerkenraad per 1 november aangesteld als haar voorzitter.

Annette behoudt formeel haar ambt van diaken, nu met ‘bijzondere opdracht’, maar kan naast het voorzitterschap
niet meer actief zijn binnen de diaconie.

We wensen haar sterkte toe in deze nieuwe functie.

Henk Oort, scriba

Op de gemeenteavond van 28 november heb ik geprobeerd te vertellen wie ik ben. Een blanke man, vriendelijk, verbindend en met belangstelling voor mensen, 61 jaar. Bijna veertig jaar getrouwd met mijn jeugdliefde Willemien. Wij ontvingen vijf kinderen waarvan wij er twee heel jong weer hebben moeten teruggeven aan onze Schepper. Inmiddels zijn er ook twee kleinzonen waar wij heel erg van genieten en God dagelijks voor danken.
Het geloof en de liefde voor de kerk heb ik van mijn ouders meegekregen. Na een studie economie heb ik op zaterdag theologie gestudeerd naast een fulltime baan in de financiële wereld. Mijn laatste functie was regiodirecteur Instellingen. In 2017 heeft het moderamen van de synode van de Protestantse Kerk mij als interim-predikant beroepen en inmiddels heb ik zo’n twaalf uiteenlopende opdrachten mogen uitvoeren.
Ik ben lid van In Between, 
het keurmerk van interim predikanten in Nederland. Middels studiedagen en intervisie wordt de deskundigheid op peil gehouden. Naast een maatschappelijke baan ben ik altijd actief geweest in de kerk. als kosterszoon, later als ouderling en in verschillende bestuurlijke en toezichthoudende functies waarbij ik vaak naast het levensbeschouwelijke het financiële aspect voor mijn rekening neem.
Het interim-predikantschap binnen de Protestantse Kerk bestaat pas vijftien jaar en dat is kort voor een eeuwenlang bestaand bedrijf. Ik merk dat veel kerkmensen er vragen en twijfels bij hebben, ook in Blaricum. In zeer uiteenlopende situaties wordt een interim-predikant ingeschakeld.
Rode draad is dat er op een of andere manier ‘gedoe’ is (geweest), een crisis of een conflict. Dat kan de sluiting van een kerkgebouw zijn, ruzie door moeilijk verenigbare karakters, twijfel over de toekomst van een gemeente, hoe verder na een scheuring of de losmaking van een predikant. Of nog heel ander ‘gedoe’. Een interim-predikant komt als buitenstaander en echte ‘voorbijganger’ binnen zonder enig belang, onafhankelijk en in de vrijheid van het ambt, kan alle ongemakkelijke vragen stellen en formuleert uit de antwoorden adviezen. Een heel belangrijk kenmerk is ook dat hij weer weg gaat na korte tijd.
Iedere gemeente is uniek. Kerk zijn, gemeente van Christus zijn is altijd situationeel en contextueel. Geen gemeente is hetzelfde. Het is altijd weer maatwerk. De lokale geschiedenis, de huidige feitelijke omstandigheden, de demografische ontwikkelingen en sociologische elementen, de onderlinge verhoudingen maar ook ‘hardere’ zaken als de gebouwensituatie en de financiële middelen. Uiteraard gebeurt alles wat ik doe in nauwe samenwerking met de kerkenraad die rechtstreeks als opdrachtgever fungeert.
De komende periode wil ik met zoveel mogelijk mensen uit de gemeente spreken van hart tot hart. Ook  met mensen die in de laatste jaren formeel of informeel de gemeente hebben verlaten. 
Ik nodig u uit, daartoe ook zelf het initiatief te nemen. Ik ben bereikbaar per tel. 06-5574 6410 en per mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.Onder de zegen van God hoop ik op een goede tijd in Blaricum en op een open samenwerking.

Cees Hendriks

ZINGEN IS GEZOND VOOR LICHAAM EN GEEST!

U zingt graag maar beperkt dat tot die keer dat niemand het hoort of tijdens een kerkdienst als u ‘veilig’ kunt opgaan in het geheel.
U heeft geen behoefte solist te worden maar zou het wel leuk vinden in een groep te zingen, samen met mensen die ook graag hun stem gebruiken om éénstemmig of meerstemmig van allerlei muziek te genieten.

Voor al deze mensen is er plaats in de Cantorij van de Dorpskerk te Blaricum waar o.l.v. cantor Peter den Ouden het plezier in zingen op de voorgrond staat. U zult ervaren dat men al snel tot een verrassend resultaat kan komen, een resultaat dat interessant is voor geoefende en minder geoefende zangers.

Het diverse repertoire van de cantorij dient allereerst als ondersteuning van de gemeentezang en is in andere literatuur tevens een verrijking van de liturgie. Wij nodigen u graag uit om deze vocale ‘ervaring’ en ‘uitdaging’ aan te gaan en geheel vrijblijvend een repetitie bij te wonen! Wij repeteren elke woensdagavond van 19.00-20.30 uur in de Dorpskerk aan de Torenlaan in Blaricum. Meldt u van te voren wel even aan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of 06-532 11 065 zodat er voor extra partituren gezorgd kan worden.

Voor de hand liggend zou zijn, dat de toga het symbool is van een geleerd iemand; predikanten vallen van oudsher immers in het rijtje waar ook rechters en hoogleraren in thuishoren. In het oude Rome droegen hoogwaardigheidsbekleders al een toga, waarmee zij autoriteit en waardigheid uitstraalden. 

Toch is het ambtsgewaad van de predikant door de eeuwen heen onderhevig geweest aan mode en tijdsgeest: Calvijn vond bijvoorbeeld dat een toga de predikant te veel boven de medegelovigen plaatste, en gaf de voorkeur aan een net pak. Luther was wel voorstander van oude (en zelfs ronduit ouderwetse) ambtsgewaden. Maar toen de overheid medio 19e eeuw bepaalde, dat die niet meer buiten de kerkdeuren mochten worden gedragen (???), vreesde de hervormde synode dat predikanten in hun alledaagse (moderne ?) kloffie op huisbezoek zouden gaan. Daarom werd de toga geïntroduceerd als „keurig kleed‟, maar niet als verplicht ambtsgewaad. 

Er zijn kerkscheuringen geweest vanwege de discussie of een predikant nu wel of niet in toga moet voorgaan: is het verheven en oubollig, of staat het juist statig en geleerd? Moet de scheiding tussen voorganger en gemeente worden uitvergroot of juist zo klein mogelijk zijn? Binnen onze gemeente verschillen de meningen, en ook onder onze (gast-) voorgangers is dat het geval. Een interessante discussie – of een afleiding van wat werkelijk telt?

Mieke Bleys

Mag ik mij even aan u voorstellen.
Ik ben Rob Hoogendoorn, de nieuwe koster van dit prachtige oude kerkje in Blaricum.

Met sommigen van u heb ik al het genoegen gehad even een praatje te makenen met wie dit nog niet is gebeurd, spreek mij gerust aan want ik maak graag kennis met u.
Voorlopig zullen mijn werkzaamheden ondersteund worden door Harry van Schaik wat natuurlijk reuze gezellig is maar ook nuttig want het heeft vanzelf enige inwerktijd nodig om zijn jarenlange ervaring aan mij over te dragen.
Ook ben ik blij met de hulpkosters en alle andere vrijwilligers die er medezorg voor dragen dat alles op rolletjes loopt en blijft verlopen.
Van oorsprong kom ik, als jongste van drie jongens, uit Hilversum en heb ik een mooie carrière in de financiële dienstverlening achter mij liggen. Vervroegd met pensioen gegaan en dan toch zoekende naar een rol in de samenleving en een plek waar ik mijn energie, organisatievermogen en enthousiasme kwijt kan.

En hoe leuk was het dat ik benaderd werd voor de functie van koster in de Dorpskerk in Blaricum. Ik heb meteen Harry gebeld want wat wil het geval, Harry is mijn zwager dus dat was een bizar toeval, met aan hem de vraag of deze vacature wel klopte.
Alles klopte wel degelijk en na gesprekken met het bestuur werd ik steeds enthousiaster voor deze functie en zie hier het resultaat.

Ik ben met Marijke, mijn vrouw, en tevens jongste zus van Harry, woonachtig in Laren waar wij het gevoel hebben in een paradijsje te wonen. Wij zijn beiden namelijk gek op tuinieren en genieten elke dag van wat de natuur ons nu weer laat zien en bijna dagelijks zijn wij in deze tuin werkzaam hetgeen wij heerlijk vinden.

Ook ben ik, naast het kosterschap, vorig jaar mijn eigen onderneming “Eigen Woning Beheer het Gooi” gestart. Wij zorgen voor woningen tijdens de afwezigheid van de bewoners. Onder andere bij vakantie, overwinteren, zakenreis of bijv. verblijf in het ziekenhuis of revalidatie.
Ik ben vader van een volwassen zoon en dochter, was vroeger een fanatiek tennisser op hoog niveau, maar speel nu graag een partijtje golf en wandel of fiets graag met de hond een stukje over de hei.

Zo, u weet nu ietsjes meer van mij en hopelijk heb ik het laatste stukje drempel bij u weggenomen om mij aan te spreken met vragen aangaande de kerk. Deze kerk is er voor u, voor de kerkdiensten, de trouwerijen en de begrafenissen maar ook tijdens de evenementen welke er georganiseerd worden. En graag, en met enthousiasme, zal ik mijn taak als koster uitvoeren om al deze dagen en gebeurtenissen vlekkeloos te laten verlopen.

Tot snel en met vriendelijke groet,
Rob Hoogendoorn

VRAAG & ANTWOORD:
(door Mieke Bleys en Henk Aertsen)

Vorige maand ging het over de haan op de kerktoren, nu het symbool dat zich onder de voeten van diezelfde haan bevindt: een kruis. Een oplettende kerkganger wees mij op het bestaan ervan, dacht dat het een Hugenotenkruis was en vroeg zich af wat zo’n kruis daar te zoeken heeft. Vanaf de grond gezien zou je inderdaad denken dat het een Hugenotenkruis is, maar als je er met je camera of smartphone op inzoomt, zie je dat de vorm toch anders is en dat het geen Hugenotenkruis kan zijn.

Wat is het dan wel? Het boekje van Ds. Bert Berkhof Een toren in de tijd geeft geen uitsluitsel. Ook navraag bij de burgerlijke gemeente van Blaricum (eigenaar van de toren) en de Historische Kring levert vooralsnog niets op. Weet u er meer van, laat het ons weten!

Het Hugenotenkruis was eens het kenteken van de Franse protestanten, de Hugenoten, en was vermoedelijk ontworpen door een Franse edelsmid kort na het herroepen in 1685 van het Edict van Nantes dat de Franse protestanten godsdienstvrijheid had gegeven. Omdat het een kruis is vol symboliek, zullen we het hier nader beschouwen.

Het centrum wordt gevormd door vier vlammen in de vorm van een Maltezerkruis, verbonden door een kroon, waarvan velen menen dat het de doornenkroon van Jezus voorstelt. In de oorspronkelijke versie werd die cirkel gevormd door vier Franse lelies, wat zou kunnen wijzen op de trouw en loyaliteit van de hugenoten aan hun land en hun koning. In de latere versie zijn de lelies vervangen door vier harten, verwijzingen naar de liefde, voor elkaar, voor God (Joh. 13: 34 –“Hebt elkander lief”). Op de spitsen van het kruis bevinden zich acht parels. De parel is het symbool van de zuiverheid en het getal acht zou duiden op de acht categorieën van mensen die Jezus noemt in de zaligsprekingen in de Bergrede (Matteüs 5:3-10 – de nederigen van hart, de zachtmoedigen, de treurenden, zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, de barmhartigen, de zuiveren van hart, de stichters en zij die vervolging lijden omwille van de gerechtigheid). Onder aan het kruis hangt een duif, symbool van de Heilige Geest.

Het Hugenotenkruis was vanaf het begin een groot succes, want het gaf de protestantse gelovigen een kruis te dragen dat anders was dan het katholieke symbool. Tegenwoordig is het een algemeen protestants symbool.

Met dank aan Alfred C. Bronswijk, Christelijke symbolen van A tot Z.
Uitg. Boekencentrum, 2006.

Onlangs heeft Elly Recourt laten weten,dat zij haar functie als voorzitter van de Bloemencommissie gaat beëindigen.
Na vele jaren stopt zij met haar activiteiten. Wij zijn haar veel dank verschuldigd en zullen met de Bloemendames afscheid van haar nemen en haar werkzaamheden zo goed mogelijk voortzetten. Ook de gezamenlijke uitstapjes waren altijd heel gezellig.

Wij danken haar zeer voor de prettige samenwerking.
Jeanne, Ge, Tobi, Bea, Mia, Ria, Diesje, Aly