Door verder te klikken op onze website, accepteert u cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee verzamelen we persoonsgegevens en volgen wij uw internetgedrag. Klik op de knop meer informatie voor onze privacy statement.

 
 
 
 

Even voorstellen … ds. Jurjen Zeilstra

 Op maandag 6 september vond er in de Dorpskerk van Blaricum een gemeenteavond plaats waarop de nieuwe dominee aan de gemeente werd voorgesteld.
Hierna is hij door de kerkenraad officieel beroepen en hij heeft dit beroep aangenomen. Aanleiding voor uw redacteur om hem in Hilversum op te zoeken en hem een paar vragen te stellen.

Kunt u in ’t kort iets over uzelf vertellen?
Ik ben geboren in 1961 in Haarlem, maar daar heb ik nooit gewoond; we woonden in Abbenes waar mijn vader onderwijzer was. In 1965 verhuisden we naar Ermelo en daar ben ik opgegroeid; ik ging in Harderwijk naar de middelbare school en ben in 1979 in Utrecht geschiedenis gaan studeren. Dat heb ik met veel plezier gedaan. Vooral de vragen over religie boeiden mij en zo ben ik in 1983 ook theologie gaan studeren. Toen kwam ik erachter dat voor mij het predikantschap steeds aantrekkelijker werd. In 1988 ben ik uit overtuiging hervormd geworden en in 1990 werd ik predikant in Austerlitz. Sinds 1993 ben ik predikant in Hilversum, eerst van de Zuiderkerk, daarna van de Torenlaankerk en nu (nog) van de Regenboogkerk, die in 2000 werd gebouwd.

Als ik het goed onthouden heb van de gemeenteavond, hebt u beide studies afgerond met een promotie.
Ja, de studie geschiedenis in 1995 met het proefschrift ‘Europese eenheid in oecumenisch denken 1937-1948’, waarvoor ik veel bronnenonderzoek gedaan heb in de archieven van de Wereldraad van Kerken in Genève. Dat leidde uiteindelijk tot een tweede proefschrift in 2018 bij geschiedenis aan de VU, de biografie van dr. W.A. Visser ’t Hooft, een van de oprichters en jarenlang secretaris-generaal van de Wereldraad.

Dat komt niet vaak voor dat iemand tweemaal gepromoveerd is. Wat is uw gezinssituatie?
Ik ben getrouwd met Adrienne en wij hebben drie dochters (Eva, Rebecca en Susanna) en een zoon (Abel); ze zijn alle vier al het huis uit.

Welk aspect van het predikantschap vindt u het belangrijkst?
Het pastoraat is cruciaal, daarin moet je het vertrouwen van de gemeenteleden winnen en van daaruit lopen er allerlei draadjes de gemeente in. In de eredienst, de centrale ontmoetingplaats van de gemeente, komen al die draadjes samen. En dan zijn er nog de Bijbel- en thema-avonden waarbij verdieping en ontmoeting plaatsvinden. Het gaat als het ware om een driehoek: pastoraat – eredienst – verdieping en ontmoeting.

Wat verwacht u van de gemeente?
Ik hoop dat mensen mij in vertrouwen zullen nemen. Je moet elkaar in de kerk niet overvragen, maar elkaars veelkleurigheid waarderen.

Wij hebben in Blaricum (met Laren en Eemnes) een actieve Werkgroep Oecumene die een paar maal per jaar oecumenische diensten organiseert. Gezien uw beide proefschriften neem ik aan dat u daaraan wilt meewerken?
Natuurlijk! Ik zie uit naar de gezamenlijke vieringen. Misschien is het wel mooi om ook eens zo’n dienst te houden op of omstreeks 15 juni, de feestdag van St. Vitus, de beschermheilige van het Gooi.

In de Dorpskerk-gemeente zijn relatief veel ouderen. Stel dat iemand in een verzorgings- of verpleeghuis moet worden opgenomen: blijft u dan zijn of haar pastor, of laat u dat over aan de pastor van het huis?
Ja, ik blijf pastor, het blijft een gemeentelid en het contact moet blijven, maar wel in overleg met de geestelijk verzorger van het huis. Die moet ik niet voor de voeten lopen.

En hoe is het met de mens achter de dominee? Heeft u nog bijzondere hobby’s?
Toen ik 60 werd, kreeg ik een mountainbike. Met veel plezier maak ik daarop tochten door het hele land. Verder zit ik in een ‘oudemannen-volleybalclubje’ en ben lid van roeivereniging Tromp hier in Hilversum. Wandelen en fietsen met mijn vrouw doe ik ook graag. Ik lees veel en studeer nog steeds, onder andere over Karl Barth; en de Wereldraad van Kerken blijft mij boeien. En dan zijn er de twee honden, border terriers Dobby en Frodo (hij wijst op de twee hondenmandjes op zijn kamer), waar ik veel mee loop.

Dominee Zeilstra, hartelijk dank voor dit gesprek, en tot spoedig ziens in Blaricum.
Henk Aertsen

 

7 november 2021, verbintenis en intrede van Ds Jurjen Zeilstra