De Dorpskerk wordt geleid door een groot aantal mensen. De kerkenraad leidt de gemeente. Verder zijn er nog allerlei commissies en kringen waarin allerlei vrijwilligers actief meedraaien. We beperken ons op de site tot een paar belangrijke gezichten van deze groep.
Gert van Dijk, voorzitter van de Kerkenraad.
Van jongs af aan ben ik opgevoed met de kerk. De kerk is altijd onlosmakelijk verbonden geweest met mijn leven. Het naar de kerk gaan, eerst met mijn ouders, later met vrienden, ons gezin en nu met onze kleinkinderen, heb ik doorgaans als zeer positief ervaren: een moment van rust en bezinning in het drukke dagelijkse bestaan.
Een groot deel van mijn vorming heb ik behalve van huis en school uit, zondermeer te danken aan de GJV. (voor niet ingewijden: Gereformeerde Jeugd Vereniging). Daar werd je al vroeg geconfronteerd met bijvoorbeeld zaken als schepping: creatie of evolutie. Daar leerde je kritisch te zijn op maatschappelijke ontwikkelingen; autoriteit erkende je pas, als het zich bewezen had. Ons motto was toen al: ‘Wees geen zwijger in uw kerk!’
De rol van de kerk in de maatschappij is nog steeds naar mijn mening, behoorlijk belangrijk. Daarom ben ik zo blij met “ons” kerkcafé, discussieavonden op het raakvlak van geloof en samenleving.
Doordat onze dochters in Amsterdam studeerden, zijn we, Anneke en ik, ’s zondags jarenlang naar de Westerkerk van ds. Nico ter Linden gegaan. Sinds een jaar of twaalf kerken we nu in Blaricum. Een heerlijk kerkje, een fijne gemeente en een prima dominee.
En dan nu voorzitter van de kerkenraad. Wat een eer! Er gebeurt nogal wat, in Blaricum. Veel vrijwilligers doen hun werk in stilte. Kerkenraadsleden, contactpersonen en de leden van de vele commissies, cantorij, organist, koster, kerstmusical, noem maar op. Al die mensen zetten zich in voor onze Dorpskerk. Een kleine, maar o zo diverse, gemeenschap met een grote uitstraling. Daarom vind ik het een eer, daar zo bij betrokken te mogen zijn.
Voor het voorzittersschap heb ik drie uitgangspunten gekozen:
Heldere communicatie, zorgvuldige besluitvorming en omzien naar elkaar.
Zo hoop ik, dat velen de weg naar onze Dorpskerk (blijven) vinden.
Anneke van ’t Hull, ouderling.
“Ik probeer in het drempelgebed iets persoonlijks te leggen”
Als ouderling ben ik lid van de kerkenraad van de Blaricumse Dorpskerk. Ouderling zijn is een heel mooie en verantwoordelijke taak. Ik voel me dan ook een bevoorrecht mens. Samen met de predikant, de collega-ouderlingen en een netwerk van wijkcontactpersonen draag ik zorg voor het pastorale werk binnen onze gemeente. Een van de indrukwekkendste dingen om te doen vind ik het mogen voorgaan als ouderling van dienst. Ik probeer steeds in mijn welkom aan de gemeente en in het drempelgebed iets persoonlijks te leggen. En hoop dan dat mijn openingswoorden bijdragen aan een mooie en sfeervolle eredienst. Als ouderling ben ik ook betrokken bij de voorbereiding van bijzondere diensten en activiteiten in en rond de Dorpskerk. Dat betekent veel werk achter de schermen. O ja, zingen in de Cantorij doe ik er ook nog bij! Dat rijmt.
Kees Maring, voorzitter van de diaconie.
President Kennedy heeft eens gezegd “vraag niet wat je land voor jou kan doen. Vraag wat jij voor je land kan doen”
Ik denk dat een dergelijke zinsnede –indien “land” wordt vervangen door “kerk”- ook van toepassing is voor (de leden van) onze kerk in Blaricum. In het motto van de Dorpskerk “… wil een levende en gelovende gemeenschap zijn …” komt naar mijn mening dit aspect ook naar voren: een gemeenschap kan immers niet bestaan zonder dat ook bijbehorende taken door haar leden worden uitgevoerd. Eén van deze taken is de (reeds eeuwenoude) diaconale opdracht, zoals verwoord in de Kerkorde “geroepen tot de dienst van barmhartigheid en gerechtigheid in gemeente en wereld”.
Samen met de mede-diakenen probeer ik daaraan een bijdrage te geven.
Teun Bouwer, voorzitter van de Kerkrentmeesters.
“Zo’n kerkgebouw dat er al honderden jaren staat, dat is iets om stil van te worden”.
In de kerk word je stil. Niet alleen vanwege de indrukwekkende architectuur. Ook door het besef dat er in die gebouwen al honderden jaren mensen samenkomen. Hier hebben mensen rust en steun gevonden. In onze Dorpskerk van Blaricum bruist het daarnaast van activiteit. Mensen gaan op zondag naar de kerk toe voor een moment van bezinning. Dat is mooi, als je zo’n plek hebt. Er komen mensen om dingen te leren, te delen, elkaar te steunen, een gemeenschap te zijn. Dat is iets van blijvende waarde. Ook bij ons in Blaricum.
Anne – Marie de Fouw, “rechterhand van de predikant", getrouwd met René –kerkrentmeester- en moeder van een jeugdkapeller.
Een aantal jaren geleden werd ik “rechterhand predikant”; leuk in de kerk waarin ik ooit belijdenis aflegde. In eerste instantie typ ik de liturgie en verzamel hiervoor tal van gegevens. Daarnaast doe ik soms mee in werkgroepen waar ds. Rinzema actief in is. Handige bijkomstigheid bij alle activiteiten is, dat ik van God een ijzersterk geheugen heb gehad en het gevoel dat zijn Geest er is om te helpen waar we zelf de link soms even niet zien. Als secr. ben ik lid van het Kinderdienstteam en aktief in werkgroepen zoals het Bijbel-vertelproject en de Commissie Kruispunt.
Evelyne Rosier, voorzitter Kinderkerk.
“Het is een voorrecht om kinderen te mogen vertellen van de liefde van God. Op een eigentijdse en positieve manier willen we de kinderen leren kennismaken met de Bijbel. Dit betekent naast het voorbereiden van de zondagse kinderkerkdiensten, vele andere momenten van met elkaar om-de-tafel-zitten (vergaderen en bijbelstudie) en de handen uit de mouwen steken (veel knutselen). Het samenwerken met een leuk stel mensen binnen de kinderkerk en het bijzondere contact met de kinderen op de zondag werkt inspirerend en geeft mij veel goeds terug.”
De nieuwe jeugdkapelleiding stelt zich voor:
Mijn naam is Joost de Boer (1966) en ik woon sinds 2001 met mijn vrouw Aleid en zonen Mees( 2002) en Felix (2003) hier in Blaricum. Sinds enige tijd ben ik lid van de Protestantse gemeente Blaricum en ik wilde graag een actieve bijdrage leveren aan de gemeente. Met veel plezier ben ik dan ook de uitdaging aangegaan het jeugdwerk te gaan leiden, samen met mijn goede vriend Peter Vink. Het is natuurlijk allemaal nog wat nieuw, maar gedurende de komende maanden zullen wij ons inspannen om waardige opvolgers te worden van de legendarische Jannen, die ons de afgelopen 30(!) jaren zijn voorgegaan.
Mijn naam is Peter Vink (1972), overtuigd en actief Christen, gelukkig getrouwd met mijn vrouw Elsbeth en vader van twee zonen Morris (7) en Egbert (5). Allen woonachtig te Blaricum. Mijn vrouw is werkzaam in Blaricum en omstreken als huisarts en ik ben ondernemer van beroep. Joost de Boer is een goede vriend van mij. Ik ben dan ook zeer verheugd dat ik met hem in de grote voetsporen mag treden van de beide Jannen als jeugdkapelleider. Ik beschouw het als een grote eer en uitdaging om de komende jaren samen met de jeugd voort te gaan op de ingeslagen weg uitgaande van de officiële missie van de Protestantse Kerk Blaricum en ondersteund door de predikant Jan Rinzema en diverse actieve betrokkenen uit de kerkgemeenschap. Bovenal is ondersteuning van - en een goede band met- de ouders van de jeugd essentieel. Wij zullen dan ook pro-actief hierin te werk gaan. Joost en ik hebben reeds 1 jeugdkapel “gedaan” en waren aangenaam verrast door de actieve en enthousiaste inbreng van de jongeren. Wij zullen de komende maanden goed luisteren naar -en praten met- de jeugd en betrokkenen en vervolgens ons plan van aanpak opstellen.
| < Vorige | Volgende > |
|---|