Het orgel

Onze kerk heeft een Flentroporgel

Nadat in 1870 het eerste orgel (een kabinet orgel met een bescheiden klank) in de Dorpskerk te Blaricum was geplaatst, wilde men met de restauratie van de kerk te Blaricum in 1934 bovendien een nieuw orgel aanschaffen. Orgel adviseurs werden de Hilversumse organist Groothengel en de uit Laren afkomstige organist van Wilgenburg. Zij kwamen uiteindelijk met de firma Flentrop overeen het orgel te bouwen.

Het huidige Blaricumse kerkorgel is ontstaan in een tijd van veranderende opvattingen over de orgelbouw. De beide orgeladviseurs stonden echter nog wel met beide benen in de romantische orgel bouwtraditie. Zo werd hier voor een concertorgel gekozen, waarop vele klankmogelijkheden waren en waarbij men vasthield aan een romantische stevige klank. Toch moest het orgel ook voldoen aan de eisen van die tijd, vandaar enkele stemmen die meer overeenkwamen met de klanktraditie uit de Barok. Hierbij heeft men echter naar een goede klankopbouw gestreefd en niet naar een aantal afzonderlijk fraaie geluiden. Dus een palet met goed mengbare klankkleuren.

Het front van het orgel is gemaakt n.a.v. een ontwerp van architect Theo Rueter, die ook de ingrijpende kerkrestauratie voor zijn rekening heeft genomen. Ons orgel bestaat uit drie gedeelten: 

-     het werk voor het eerste klavier;
-     het werk voor het tweede klavier en
-     het werk voor het pedaal
.
a)    Op het eerste klavier is geen strijker te vinden, zoals in een zuiver romantisch orgel. Dit werd echter opgelost door de Prestant een fors strijkende klank te geven. Er bevinden zich op dit klavier drie soorten stemmen: een Prestantenkoor, een Fluitenkoor en de Trompet.

b)    Op het tweede klavier, ver achter in het orgel weggebouwd, bevinden zich de Hobo, de Gamba (een  strijker) en een vijftal fluitregisters op verschillende toonhoogte.

c)    Fraai op het pedaal zijn de beide 16-voets basstemmen. De ene is fluitend en de ander is wat breder van klank. Het pedaal krijgt hierdoor een prachtige basklank. Maar verder zijn er nog maar twee andere stemmen op het pedaal geplaatst, en dat is voor een middelgroot orgel erg weinig. Deze stemmen zijn een forse strijker, hier Cello genoemd, en een wat zachte hogere fluit.

Samenvattend gezegd heeft dit orgel een romantisch karakter en heeft het met zijn 22 stemmen zeer veel mogelijkheden. Het is een orgel dat zich niet alleen leent voor het begeleiden van de gemeentezang tijdens de eredienst, maar tevens geschikt is voor het optreden als solo-instrument tijdens concerten. Aangezien de waardering voor het romantisch orgel de laatste jaren duidelijk is toegenomen, is het van grote waarde dat het Blaricumse Flentroporgel nog immer in de oorspronkelijke staat verkeerd.

JavaScript is uitgezet!
Om de content af te beelden, heb je een browser nodig die JavaScript ondersteunt.
Hymne Op.39 No 4 van Alexandre Guilmant; (1837-1911) gespeeld tijdens de dienst van 24 oktober 2010.

Om te luisteren:klik op het pijltje links.