Op 21 mei is van ons heengegaan Jacoba Hillechina Frederica Davids (Cobie). Zij woonde sinds kort in de Torenhof. We hebben haar gekend als een kerkelijk meelevende vrouw. In de periode van ds. Berkhof kerkte zij bij ons regelmatig. Anderhalf jaar geleden kwam zij in de Torenhof. Daar is zij zeer liefderijk ontvangen en omringd. Mevrouw Davids was tot het laatste toe goed geïnformeerd en ge-opinieerd. ‘Wakker tot het eind’. Ik ken haar ook als de deelneemster aan de kerkdiensten aldaar. Plots is zij gestorven. Na een dienst is zij begraven op de Woensberg. Wij leven mee met haar kinderen en achterkleinkinderen. Mevrouw Davids is 94 jaar geworden.

Op 29 mei is overleden Annetje Visser – van de Koot.

Op 9 april jl. overleed Louise Elisabeth Schulte Nordholt – McKirdy. ‘Lucy’, zo hebben velen haar gekend. De laatste jaren van haar leven verbleef zij in Theodotion. Ik heb haar alleen maar gekend als dame op hoge leeftijd. Mevrouw Nordholt was 90 toen ik haar leerde kennen. En als zodanig: een kranige, kleine, ‘outspoken lady’, met een, als Amerikaans geborene, perfecte beheersing van de Nederlandse taal. Zij is op 18 augustus 1915 geboren in Carlisle, Pennsylvania, een plek, waarnaast Nynke en ik beiden hebben gewoond ! Mevrouw Nordholt is vandaar de gehele wereld over getrokken, om uiteindelijk, met haar man Henk, die militair was, neer te strijken in Blaricum. Een groot aantal kinderen heeft zij onder haar hoede gehad: 7 stuks. Een paar jaar geleden overleed haar zoon Dicky. Een zeer, zeer groot verlies, dat zij kranig wist te dragen. In haar veelbewogen leven heeft mevrouw Nordholt heel veel gehouden van haar man, zich dapper door de moeilijkheden geslagen, met veel levenshumor en een enorm kranig karakter. Gelovig was zij zeer. Donderdag 15 april hebben wij afscheid van haar genomen vanuit de Dorpskerk. Psalm 139 was de leidraad voor de preek: Het is de psalm over de geborgen kennis, die God ons schenkt: ‘Lord, you have looked deep into my heart, and you know all about me’. Mevrouw Nordholt ligt begraven op de Woensberg.

We leven mee met: de familie van mevr. Schulte Nordholt. Ons gemeentelid, die vele jaren in Theodotion verbleef, is daar op 9 april op 94-jarige leeftijd overleden.

Mevrouw Joop Rot verblijft tijdelijk in Care Residence te Hilversum (Loosdrechtsebos 80, 1213 ZB). Van familie hoor ik dat zij de aandacht uit onze gemeente zeer op prijs stelt.

Allen, genoemd en ongenoemd: Gods kracht en onze aandacht.

Een aantal mensen ligt in het ziekenhuis of heeft daar gelegen.

We denken aan mw. Annie Schoorl, die thans verblijft in het Tergooi Ziekenhuis. De heer G. van der Graaf  en mw. Toosje Hoogenkamp verbleven in het Tergooi Ziekenhuis, maar zijn thans gelukkig weer thuis. We denken aan mensen, die in afwachting zijn van gezondheidsberichten. We noemen mw. Anneke Roelfzema en mw.Bea Voorink .We leven mee met hen en hun familie.

Christina Bon – Wiselius

Op 26 januari is overleden mijn  oud overbuurvrouw, mevrouw Bon. ‘Tine’ zoals ze werd gekend door intimi. Mevrouw Bon, zoals de meesten haar noemden. Mevrouw Bon’s leven, begonnen 2 januari 1912, omspant bijna één volledige eeuw. 98 jaar oud is zij geworden. Ze heeft gewoond in Nederland, Polen, Duitsland, Indonesië en wederom Nederland. Ze heeft meegemaakt de Opstand in het Getto van Warschau, het overleven van de oorlog in Duitsland (alleen, zonder man, met twee kinderen), een man in de oorlog gevangen, de dood van haar eerste man in juni 1945, het vertrek van de Nederlanders uit Indonesië en het maken van een geheel nieuwe start in Blaricum. Daar kwam zij in 1961 aan. En vestigde zich als huisarts.

Een kleine dame, 158 cm hoog. Maar …

De ijzige tijden waren lastig voor velen.

Vooral voor onze ouderen. Velen waren gedwongen aan huis te blijven. Of zich voorzichtig voort te bewegen op de vaak spekgladde paden. Een aantal brak ledematen in een val. Gelukkig in alle gevallen: herstelbaar. We leven mee met Ina Beffers en haar familie, voor wie deze tijd zeer moeilijk is. Haar man Ton is zeer, zeer ziek. We denken aan Emilia Bon die haar moeder moet missen na overlijden. We noemen Geja Teensma die een lelijke val heeft gemaakt. We leven mee met Annie Schoorl die uit moet kijken naar een behandeling.

Allen, genoemd en ongenoemd: Gods kracht en onze aandacht.

In grote vreugde denken wij aan Cees Calis, onze koster.

Hij werd op dinsdag 8 december jl. 70 jaar oud. Zijn levensverwachting was bij zijn geboorte praktisch nihil. ‘Bestel maar vast zes plankjes’ had de huisarts tegen Cees’ ouders gezegd. Hoe sommige mensen het soms bij het verkeerde eind kunnen hebben. Gelukkig! Cees heeft zijn jaardag op zondag 13 december groots gevierd. Al 46 jaar mogen wij hem bij ons hebben als (hulp)koster. Daar zijn wij heel blij mee!